Νομίζω πώς ήρθε η ώρα να συστηθώ
Για να ήρθες σε αυτή την σελίδα, σημαίνει ότι αναρωτήθηκες: «Ποιος είναι πίσω από αυτή την εφαρμογή» και «Γιατί θέλει τόσο πολύ να πετύχω εγώ το δικό μου όνειρο;»
Γεια σου, λοιπόν,
Είμαι ο Νίκος και ξεκίνησα να ζω τη ζωή μου στα 48 μου χρόνια.
Τι έκανα μέχρι τότε; Ζούσα την ζωή μου για όλους τους άλλους, εκτός από μένα
Δούλευα ατελείωτες ώρες προκειμένου να φέρω εις πέρας όλα όσα μου αναλογούσαν. Το 8ωρο έμοιαζε ουτοπικό και δεν μου περνούσε καν από το μυαλό σαν σκέψη. Έπρεπε να ολοκληρώσω όσα είχα στα χέρια μου, ενώ παράλληλα ξεκινούσα νέα. Έλεγα «ναι» σε θέσεις που δεν είχα γνώσεις, αλλά το πείσμα μου να τα καταφέρω με έβγαζε νικητή. Γινόμουν όσο πιο δημιουργικός μπορούσα. Πάντα ήμουν δημιουργικός. Αλλά πάντα για τους άλλους.
Ταυτόχρονα ήμουν και ένας άνθρωπος με αστήρευτο θυμό. Αισθανόμουν σαν ένα καζάνι που βράζει και θύμωνα τόσο εύκολα, όπως ανοίγεις έναν διακόπτη. Πίστευα πως μέσα από τον θυμό, να μπορώ να επιβληθώ στους άλλους και να καταφέρω όλα όσα θέλω. Ζούσα σε μια ψευδαίσθηση.
Όταν η πανδημία μας ανάγκασε να μείνουμε σπίτι, αντί να πέσω σε κατάθλιψη, έγινα πιο παραγωγικός από ποτέ.
Οι περίπατοι στη φύση και οι ατελείωτες συζητήσεις με την φίλη μου τη Γεωργία με οδήγησαν να φανταστώ το όνειρο, της DreaMy.
Πώς θα ήταν όλα όσα διαβάζω στα βιβλία, όλα όσα ακούω μέντορες να λένε, τα έβαζα σε μια εφαρμογή;
Πώς θα ήταν αν βοηθούσα όσο περισσότερους μπορώ να κυνηγήσουν το δικό τους όνειρο;
Αναρωτήθηκα… Τι είναι αυτό που κάνει όλα τα παιδιά να χαμογελούν όταν τους ρωτάς «Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις»;
Δεν είναι το πόσα χρήματα θα κερδίζουν ή το πού θα βρουν εύκολα δουλειά. Δεν σκέφτονται τι θα πει ο κόσμος και τι θα ήθελε η δασκάλα μου να γίνω.
Τα παιδιά μιλάνε μέσα από την ψυχή τους και όχι με την φωνή της λογικής.
Μέσα από την χαρά του παιχνιδιού χρησιμοποιούν την περιέργειά τους για να ανακαλύψουν τον κόσμο, τον ενθουσιασμό για να ξεκινήσουν κάτι καινούργιο, την φαντασία για να δημιουργήσουν περισσότερα όνειρα.
Γι’αυτό είναι ευτυχισμένα.
Αυτή η συνειδητοποίηση με έκανε να αρχίσω να σκέφτομαι ξανά σαν παιδί. Και ότι με αυτά τα χαρακτηριστικά των παιδιών μπορώ να πετύχω το οτιδήποτε. Και η καθημερινότητα να παραμείνει ένα παιχνίδι.
Τόσα χρόνια ήμουν δημιουργικός για τους άλλους, τι και αν αυτή τη φορά γινόμουν για μένα;
Αρχίζω να εφαρμόζω πάνω μου όλα όσα μάθαινα όλα αυτά τα χρόνια. Οραματίζομαι τα όνειρά μου και θέτω στόχους για να τα καταφέρω. Βάζω στην άκρη τον θυμό, αφού συνειδητοποιώ ότι το να είμαι ήρεμος με κάνει πιο δυνατό. Και μέσα σε 3 χρόνια αυτό που κάποτε μου έμοιαζε με τρελό και άπιαστο όνειρο, γίνεται πραγματικότητα. Ανεβαίνω στην σκηνή και κάνω την δική μου 15’ ομιλία μπροστά σε 50 άτομα. Και αυτό είναι μόνο η αρχή.
Σήμερα, «εξοργίζομαι» όταν βλέπω νέους να εγκαταλείπουν τα όνειρά τους.
Να αφήνουν τα χρόνια να περνούν, χωρίς να κυνηγάνε αυτά που πραγματικά λαχταράνε. Και να φτάνουν και εκείνοι στα 48 τους, όπως εγώ, και να αναρωτιούνται «Τι έκανα όλα αυτά τα χρόνια»; Τρελαίνομαι να σκέφτομαι ότι θα αφήσουν και εκείνοι την ζωή τους να περάσει μέσα από τα χέρια τους, χωρίς να έχουν κάνει όλα όσα ονειρεύονταν σαν παιδιά.
Γι’ αυτό τον λόγο δημιούργησα το DreaMy, για να σε εμπνεύσω να ακολουθήσεις το όνειρό σου.
Για να βοηθήσω όσο περισσότερους ανθρώπους μπορώ να συνειδητοποιήσουν ότι η κοινωνία δεν είναι έτσι ακριβώς όπως τους την έχουν σερβίρει. Σίγουρα υπάρχει κάτι διαφορετικό. Να αναρωτηθούν για ποιο λόγο κάνουν όσα κάνουν; Το θέλουν όντως οι ίδιοι ή είναι λόγια άλλων; Και πώς μπορούν να το κάνουν εκείνοι διαφορετικά;